Aksamitnie do mnie mów

with Brak komentarzy
Spakowałam dzisiaj wielką paczkę, która pojedzie na kiermasz do Pakamery. 15 kilogramów toreb i golfików 😉 Trochę im zazdroszczę – też chciałabym zobaczyć na żywo wszystkie te cudowności, które znam tylko z przeglądania stron w galeriach internetowych. Może, kiedyś 🙂 
U mnie ostatnio sporo zamieszania, w temacie – co chciałabym w życiu (tym najbliższym) robić. Od kilku miesięcy należę do klubu fotograficznego. Zawsze byłam ‚blisko’ z fotografią, ale systematyczne cotygodniowe spotkania, plenery, pogłębianie wiedzy technicznej i poznawanie twórczości mistrzów w tej dziedzinie spowodowało jakiś mocny zwrot w mojej mózgownicy 😉 Mam pomysł na 2 całkiem poważne i rozbudowane projekty-cykle fotograficzne. I wiem, że chciałabym je zrealizować na naprawdę dobrym poziomie (oczywiście, jak na moje umiejętności), co wiąże się z poświęceniem dużej ilości czasu. A czasu nie mam, bo muszę pracować i szyć. I w ogóle proza życia. Bo z szyciem ciężko jest i w ogóle z hand-madem. Chyba ten legendarny kryzys w końcu nas dopadł 🙁 No i nie dość, że w ogóle jest ciężko jak człowiek zapitala po 10 godzin dziennie codziennie, to jeszcze miałabym  totalnie spróbować to odstawić i pobyć „prawdziwym artystą” ? – czytaj – człowiekiem głodnym i obdartym, ale realizującym swe idee i projekty, potrzebne bardzo wąskiemu gronu odbiorców, zazwyczaj o podobnie ciężkiej sytuacji bytowej 😉 Mam dylemat. Ale korci mnie ten mój projekt zdjęciowy, oj korci. Ale znowu żal mi zostawić torby, nawet na trochę. To mam problem :))))))
Torby dzisiejsze, to mięciuchy aksamitne – takie do przytulania, w czasie jesiennej szarugi.
[Kliknięcie na zdjęcie przedmiotu przekieruje Cię do galerii, w której jest wystawiony, tam też możesz go dokładnie obejrzeć.]
‚Dyskretny urok aksamitu’
dysurak
‚Torba etno’
etno
‚Tajemnica orientu’
tajor
‚Aksamitna mozaika’
aksmoz
‚Szeptucha’  (NIEDOSTĘPNA)
szapt

Napisz, co o tym sądzisz - zapraszam